Kocam benimle neden sevişmiyor?
“Memleketimden Yatak Manzaraları” dizisi, bütün
hızıyla devam ediyor. Huzurunuzda Elif Gersen... Elif Gersen, bana “evlilik ve
seks” konusunda mail atan yüzlerce okurdan biri. 4 yıllık evlilikleri boyunca,
eşiyle sadece 4 kere sevişmişler. Hikayenin gerisini zaten aşağıda
okuyacaksınız, kafanızı şişirmeyeyim. Onu buldum ve röportaj yaptım. Çünkü
istedim ki, en azından bir vakayı daha geniş, daha derinlemesine
didikleyelim...
Gersen’in anlattıklarını, psikiyatri profesörü Doğan Şahin değerlendirdi.
Şahin, tabii ki bunu sadece bu röportajı okuyarak yapmadı, Gersen’e yanıtlaması
için yüzlerce soru yolladı. Bu arada pek çok uzman, evlilik ve seks konusunda
görüşlerini beyan etmek istedi. Eğer bu gazetenin diğer sayfalarını da işgal
edebilseydim, bayılarak
onlara da yer vermek isterdim. Ama yer yok.
Hepsinden birkaç paragraf koyunca da, yüzeysel olacaktı. O yüzden bir kişiyle
derinlemesine bu meseleyi tartışmayı tercih ettim. O bir kişi de Profesör Doğan
Şahin... Cinsel Eğitim ve Araştırma Derneği (CETAD) Yönetim Kurulu Üyesi ve
Genel Sekreteri. 1991’den beri cinsel sorunlar alanında çalışıyor. İhtisas
süresi içinde, cinsel kimlik sorunları, eşcinsellik, cinsel işlev bozuklukları
alanlarında bireysel ve grup terapileri yürüttü. Cinsellik alanında 40 civarında
ulusal-uluslararası sunum ve yayını buluyor. Bu kadar akademik olup, bir şeyi
hepimizin anlayabileceği gibi anlatan çok az adam gördüm. Kendisi yeni
kahramanım! Bayıldım anlattıklarına. Sizi şimdi uyarıyorum günlerce devam
edecek...
Elif Gersen kimdir?
1973 İzmir doğumlu. Ankara’da yaşıyor. İç Mimar. Orta öğretimini yurtdışında
yapmış, 3 dil biliyor. 1 kardeşi var. Annesi-babası doktor. Yıllar önce
boşanmışlar. Kocası 1975 doğumlu. Yüksek Elektrik Mühendisi. 1 kardeşi var.
Annesi-babası emekli öğretmen. Evliler.
* Elif Gersen, kaç yıldır evlisiniz?

- 4 yıl oldu ama 13 yıldır
birlikteyiz.
* Eşinizle nerede, nasıl tanıştınız?
- Ortak bir
arkadaşımızın evinde. Daha ilk anda bir elektrik oldu. Kaçamak bakışlar, ilgili
sohbet... Gecenin ilerleyen saatlerinde hararetli bir konu tartışılmaya başladı.
6 kişi bir tarafı savunuyor, o tek başına diğer tarafı. Ben de hayranlıkla
izliyorum. O kadar sakin ve bilgiliydi ki! Ama kesinlikle bilmiş değil! Kimsenin
sözünü kesmedi. Kibirden eser yoktu. Sükûneti karşısındakileri delirtti ve
bağırıp çağırıp, komik duruma düştüler. Ve sonuçta herkes onun haklı olduğuna
kanaat getirdi. Hayatımda kimseden hem fiziksel, hem düşünsel bu kadar
etkilenmemiştim. Hâlâ da etkileniyorum.
* Sizinki nasıl bir aşktı?
-
İnanılmaz tutkulu. O gece beni eve bıraktı, telefonumu istemedi! Rezalet! Ne
yapacağımı şaşırdım. 10 gün delirdim nasıl bir araya geliriz diye. Başarılı bir
operasyon sonucu güya tesadüfen yine karşılaştık. O gece tekrar beni eve bıraktı
ve öpüştük. Sonra gözüm hiçbir şey görmedi ondan başka. İnanılmaz bir aşktı.
* Ne kadar süre iki aşık olarak yaşadınız?
- 8 yıl!
* Ne kadar
tutkuluydunuz?
- Ben onu tanıyana kadar tutku neymiş bilmiyormuşum! Her anım
onu düşünerek ve isteyerek geçiyordu. Telefonda konuşurken ayakta duramıyordum,
o kadar dizlerim titriyordu.
* Ne kadar şehvetliydiniz?
- Apandisit
ameliyatının ertesi günü hastanede sevişecek kadar!
* Ne kadar sıklıkta
sevişiyordunuz?
- İşyerinde ve ailemizle olduğumuz zamanlar harici her an
sevişiyorduk! Hatta öğle yemeği saatlerinde buluşup alelacele seviştiğimiz dahi
oldu. Asosyalleştik, arkadaşlarımızı daralttık ve darılttık!
* Cinsel sorun
var mıydı?
- Yok. En büyük sorunumuz, sevişmekten konuşmaya fırsatımız
olmayışıydı...
* Ne zaman evlendiniz?
- Tam sekiz yıl sonra. Önce ben
istiyordum. Tam ben artık vazgeçmişken o istedi. 6 ay cevap vermedim. Sonra
acayip bir düğün organize ettim ve evlendik.
* Hamile kaldığınız oldu
mu?
- Evet. 3 kez hamile kaldım. Eğitimsiz, cahil kadınlar gibi. Herhalde “o
da ister ve gökten üç elma düşer” diye geri zekâlıca düşündüm. İstemedi. Korkunç
tecrübeler. Kürtajlarda yanımda değildi. Çok yalnız bıraktı beni. Çok üzdü.
* “Acaba beni sevmiyor mu?” diye düşündünüz mü hiç?
- Düşünmedim. Sadece
nasıl bu kadar acımasız olduğuna inanamıyordum. Kendi başıma doğurmak ve onu
kaybetmek istemedim. Tırstım. Zayıf ve geri zekâlı bir kadın yaptı beni. Hâlâ
öfkemi yatıştıramıyorum. Hem ona karşı, hem kendime karşı.
* Ne kadar açık ne
kadar içine kapanık bir insandır?
- Asosyal denebilecek boyutta. Garip bir
adam. Hiç sesini yükseltmez. Hiç sinirlenmez. Çok güçlü. Zayıflıklarını itiraf
etmekten de çekinmez. Hiçbir yapmacıklığı yoktur. Çok dürüsttür.
*
Evlendikten sonra cinsel sevişme sıklığı arttı mı, azaldı mı?
- Sıklık mı?
Bana evlenme teklif ettiği günden bugüne kadar sevişmelerimiz iki elin
parmaklarını geçmez.
* Cinselliği siz başlatsanız da olmuyor mu?
-
Çoğunlukla olmuyor. Kırk yılın başı olsa da bir şeye benzemiyor. Tatsız tuzsuz
ve kısa.
* Üst üste reddedilince bir kadın ne hissediyor?
- Bunları o
kadar zamandır düşünmemeye çalışıyorum ki. Ama cevaplamaya çalışayım. İlk
zamanlar daha basit düşünüyordum, “Acaba bir yerlerim mi kokuyor, şişmanladım
herhalde, başka bir kadın mı var” filan diye. Olayın kronikleştiğini fark
ettiğim zaman daha yıkıcı oldu. Böcek gibi hissetmeye başladım kendimi. Çirkin,
aptal, itici, kifayetsiz. Korkunç bir özgüven sarsıntısı yaşadım. Sabahlara
kadar ağlamalar, insanlarla daha az görüşme. İş tekliflerini geri çevirme. Sonra
başka bir dalga geldi. Kızgınlık. Onu incitmeye çalıştım. Zayıf noktalarına
oynadım. Beni üzdüğü gibi onu üzmek istedim. Sonra yoruldum ve vazgeçtim.
Vazgeçmek de iyi gelmedi. Daha da kötü oldum. “Başaramadım, zaten neyi
başarabiliyorum ki. İşe yaramam ben zaten” hisleri içinde kayboldum. Sonra yine
kendime kızdım: Hayat bundan mı ibaret? Nasıl izin verebilirim durumun beni
böyle yıkmasına diye. Toparlayamıyorum hâlâ düşüncelerimi galiba...
* Çok
güzel bir kadınsınız, başka erkekler size ilgi gösterince kıskanır mı?
-
Bilmiyorum. Göstermez ki kıskansa bile. Çok zorladım. Gözlerinde öfke
şimşekleri, dilinde aşk sözcükleri.
* Sizin aktifliğiniz, bu herkese her şeye
yetişen haliniz, onun libidosunu düşürüyor olabilir mi?
- O öyle olduğunu
söylüyor. Ne yapacağım ben şimdi yani? Ayrıca ilk 8 sene de öyleydim ben. Neden
o zaman düşmüyordu libidosu? Bak sinirleniyorum yine, birazdan da ağlama krizi
gelir.
* “Neden sevişmiyorsun benimle?” deyince ne cevap veriyor...
-
Önceleri yorgunum, iş stresi, çok yedim, çok içtim gibi basit şeyler söylüyordu.
Sonra “Sen bu konuyla ilgili çok dırdır ediyorsun, o yüzden olmuyor” dedi. Şimdi
ise “Haklısın ama neden böyle bilmiyorum” diyor. Ama her gün düzenli
mastürbasyon yapıyor. Biliyorum. Fark ediyorum.
* Dışarıdan size bakan biri,
“Bunlar aseksüel” der mi?
- Hayır, “Bunlar hâlâ her gün tavşan gibiler” der.
* Televizyon seyrederken sarmaş dolaş mısınız, ya da yatakta sarılarak mı
yatarsınız?
- Televizyon izlerken bazen öyle, bazen böyle. Ama yatakta
kesinlikle sarılarak yatarız.
* Ne kadar dokunuyorsunuz birbirinize?
-
Çok. Yıllardır her sabah ayrılırken öpüşürüz. Hiç sekmez. Akşamları buluşunca da
öpüşürüz. Çok sarılırız. Sokakta yürürken hep el ele tutuşuruz. Kucağında
oturmaya bayılırım.
* Gerçekten elinizden gelen her şeyi yaptığınıza inanıyor
musunuz?
- Hayır. Çünkü elimden başka neler gelir bilmiyorum. Tıkandım.
Birilerinin benim yerime bu işi düzeltmesini istiyorum. Yorgunum, sinirliyim,
üzgünüm. Odaklanamıyorum artık.
* Birdenbire ona oral seks yapmaya başlasanız
belki de sevişir sizinle...
- Evet denedim, bana “Sapık mısın” dedi! Allahım,
yarabbim! Delirdim tabii yine! Ne sapıklığı yaaaaaa!!!
* Seksi iç
çamaşırları, şarap, erotik numaralar...
- Ve amigo kız kıyafetleri ve aptal
sarışın ve doktorculuk ve striptiz. Aklınıza gelen gelmeyen her şey! İsterse
tanımadığımız bir kızı bile kabul edeceğimi söyledim.
* Belki de sizin
haberiniz yok,
başka biriyle sevişiyor, sizi aldatıyor olabilir mi?
-
Yok. Bakındım çok. Yaptım hafiyelik. Garip gelecek ama bir yandan da öyle
olmasını istiyorum. Bu kadar kolay bir sebep olmasını istiyorum. Diğeri
çözülebilecek gibi gelmiyor.
* Çaresizlikten başka yöntemlere başvurdunuz mu?
Başkasıyla sevişmek gibi...
- Ne yazık ki yaptım. Hem cinselliği,
beğenilmeyi, istenmeyi özlediğim için, hem de onu incitmek için yaptım. Ama
yaptığım şey beni mutlu etmedi. Belki sadece o an isteniyor olmak hoşuma gitti.
Ama sonuçta yine sinirlendim. Kendime ve ona. En fenası da hamile kaldım. Tabii
kime anlatırsın? Hayattaki en yakınına. O kim? Kocam. Onu çok üzdüm. Bu kadar
üzülebileceğini tahmin etmemiştim. Sinirlenir diye düşündüm herhalde. Hiç
sinirlenmedi. Çok, çok, çok üzüldü. Ve “Ben hak ettim” dedi! Ya şimdi ne yapayım
ben bu adamı sevmeyip!!! Bir kez daha yapamam. Kıyamam onu o kadar üzmeye. Gerçi
o bana kıyıyor ama...
* Şimdi durum ne?
- Gökten zembille cevap inmesini
bekliyorum.
* Nasıl bir gelecek planlıyorsunuz?
- Hayatın seks olmadığını
ve zaten günün birinde biteceğini düşünerek, diğer şeylerden keyif almaya
çalışarak geçiyor günlerim. Kocaman bir aile istiyoruz. Çocuklar olsun bir sürü.
İVF tedavisi (İn Vitro Fertilizasyon, Klasik Tüp Bebek İşlemi) ile çocuk sahibi
olacağız. Sonra yaşlanıp bir Güney kasabasına yerleşelim istiyorum. Mavi
panjurlu küçük bir evimiz olsun istiyorum. Birbirimizin ilaçlarını takip edelim
istiyorum. Masal, masal olarak devam etsin istiyorum.
* Tüp bebekle çocuk
sahibi olmaya çalışmak sizce iyi bir fikir mi? Siz normal yoldan da hamile
kalabilirsiniz?
- Bir kötü tecrübeye daha ihtiyacım yok. Ya ben “Uygun gün ve
beni istemesi” senkronunu tutturamazsam? Sonra çocuğuma “Ay sen olasın diye
babanı yatağa atmaya çok uğraştım, sonra ona zorla sahip oldum ve sen doğdun”
diye mi anlatacağım?
* Bu saatten sonra başka birini bul, sev, anlaş... En
azından anlaşıyoruz mu diyorsunuz?
- Var öyle bir durum tabii ki ama sadece
anlaşmıyoruz. Ben hayatımda en çok onunla vakit geçirmekten hoşlanıyorum. Ne
yaparsam yapayım, iyi ya da kötü ne olursa olsun ilk onunla paylaşmak istiyorum.
Benimle gurur duysun istiyorum. Ben onunla gurur duyuyorum. Evimi, sevgimi,
hayatımı başka hiç kimseyle paylaşmak istemiyorum. Hiç kimseyi merak etmiyorum.
Ben bu adamı istiyorum!
* Kimlere anlattınız bu derdinizi?
- Annem,
kardeşim ve en yakın arkadaşlarım biliyorlar.
* Çevrenizde sizin
yaşadıklarınızdan şikayetçi başka tanıdıklarınız var mı?
- Tanıdığım evli
çiftlerin yarısından fazlasında durum böyle. Garip ama gerçek erkekler artık
istemiyor...
Prof. Doğan Şahin değerlendiriyor
Çünkü kocanız kendisini hapsedilmiş, geleceğine el
konulmuş ve ele geçirilmiş gibi hissediyor
* Evet, nedir Elif Gersen ve eşinin sorunu?
- Problemin sahibi erkek. Ama
başvuruyu yapan kadın. Dolayısıyla, problemin ne olduğuna dair bilgiyi
alacağımız kişiyle aslında görüşmedim. Yapacağım değerlendirmenin, akıl yürütme
üzerine dayalı olacağını ve yanılma payı içerebileceğini hesaba katın...
*
Tamamdır...
- Önce sorunu tanıyalım: Evlilik teklifini yaptığı andan itibaren
başlayan bir cinsel isteksizlik. Sanıldığının aksine, erkeklerde sık görülen bir
şey. Erkeklerin yüzde 20’sinde bu var...
* Neden kaynaklanıyor?
- Pek çok
sebebi var ama bu vakada... Okuyuculara ve hastaya belki tuhaf ve anlaşılmaz
gelecek ama daha çok, bir özgüven eksikliği gibi görünüyor...
* Oysa tam
tersine çok özgüvenli duruyor...
- Bazı erkekler -bu örnekte olduğu gibi-
özgüven eksikliğini, aşırı bir güvenle telafi ederler. Dışarıdan bakıldığında,
çok güvenli ve hayranlık uyandıran bir insan izlenimi uyandırırlar. Yakınlık
duydukları insanlar kendilerine hayran olsunlar diye hep onların suyuna
giderler. Kendilerini, karşı tarafın “arzularının gerçekleştiricisi” gibi
davranmak zorunda hissederler. Evet, karşı tarafın hayranlığını kazanırlar. Ama
aynı zamanda, böyle davrandıkları için, kendilerini bir şekilde köle gibi
hissederler ve karşı tarafa müthiş öfke duyarlar.
* Peki
evlenmeselerdi...
- Ha o zaman başka... Diyelim ki bu çift, haftada üç kere
görüşüyorlar, geziyorlar, tozuyorlar, problem olmazdı, cinsel ilişki de gayet
yolunda giderdi. Böyle insanlar evlenince, ele geçirilmiş, geleceğine el
konulmuş gibi hissederler. Hayat onlara, hiç bitmeyecekmiş gibi geldiğinden,
önlerinde hep geniş ufuklar olsun isterler. Kendilerini “Bundan sonra hayatım
bu! Bu kadınla yaşayacağım ve bu işi yapacağım...” duygusu içinde bulunca,
hapsedilmiş hissederler.
* Boşansalar ve sevgili olarak ilişkilerini
sürdürseler, seks tekrar başlar mı?
- Arada çok fazla travma ve problem
yaşanmış... İkinci kuvvetli bir olasılık da şu: Erkeğin, çocuk sahibi olmaya
karşı bir defansı söz konusu. Kadın, üç kere hamilelik yaşamış. Ve her seferinde
öfkeyle, yanında olmayarak onu cezalandırmış. Belli ki, hamile kalmasına karşı
büyük bir öfkesi var. Eşinin hamile kalmasını istemediği için de onunla cinsel
ilişki kurmuyor olabilir.
* O zaman neden bebek peşinde koşuyorlar?
- Bu
zaten bilinçli bir süreç değil ki. Bilinçli olarak, “Onunla sevişirsem hamile
kalır, ben de tuzağa düşerim!” demiyor ama böyle bir korkusu var ve o korku onun
cinsel isteğini ortadan kaldırıyor. Ona sorsak, “Saçmalamayın nereden
çıkarıyorsunuz! Ben çocuk sahibi olmak istiyorum. Hatta müracaat ettim, gidip
sperm vereceğim” der. Çünkü kendisi bile farkında değil bu korkunun...
* Peki
ne yapmalılar?
- Kendi başlarına bu problemi çözemezler. Oldukça karmaşık,
araya başka biriyle ilişki ve ondan hamilelik de girmiş...
* Ama kadın,
“Sinirlenmedi, kızmadı” diyor...
- Bu hastalar zaten öfkelerini belli
etmezler. Öfkeli olmayı, başka adamlar gibi bağırıp çağırmayı, zıvanadan
çıkmayı, kendi ulviliklerine ve asaletlerine yakıştırmazlar. Ama bu, içinde öfke
olmadığı anlamına gelmiyor. İçindeki öfkeyi, sadece kendi bilir. O öfke ve
kızgınlık yatışmadan diğer sorunlar halledilse bile, cinsel isteksizlik çok
fazla düzelmez.
* Bu çift size gelse ne yapardınız?
- Muhtemelen onları
seks terapisine almazdım. Adamı bireysel terapiye alırdım. Evlilik ve yakınlık
kurmakla ilgili korkularının farkına varmasına çalışırdım. Bunlar belli bir yola
girdikten sonra, karısına olan öfke, kızgınlık ve kırgınlıklarının açığa çıkması
için uğraşırdım. 1-1.5 yıl sonra da bir başkasına “seks terapisi”ne yollardım.
Bireysel terapiyle seks terapisini aynı kişi yapamıyor...
* Bu aşamada
onların tüp bebek işine girişmeleri...
- Bence uygun değil. Sorunların bir
kısmı, adamın çocuk sahibi olmaktan korkmasına bağlıysa, çocuğuyla da çok yakın
bir ilişki kuramayacaktır.
SEKS TERAPİSİ NASIL OLUR?
* Nasıl bir tedavi bu?
- Farklı farklı metotları var, ben kendi
uyguladığım metodu anlatayım. Eşleri ayrı ayrı görüyorum ama tedaviyi çift
olarak yürütüyorum. Bir çeşit formatlama tedavisi. Yeniden formatlıyorum, her
şeyi sıfırdan oluşturmaya çalışıyorum.
* Nasıl yani?
- Çiftlerin arasında
sevgi, şefkat, güven gibi duyguların olması gerekiyor. Birbirlerini kendilerine
bırakabilmeleri icap ediyor. Bir sürü insanda, bu konularda çok ciddi sorunlar
var. Ben de orayı düzeltmekle başlıyorum. Her şeyi yeniden oluşturuyorum.
Aralarında bir yakınlık, yumuşaklık olsun, öfkeler, kızgınlıklar ortadan kalksın
diye. Bu, 1-2 hafta sürüyor. Bunun üzerine çok az miktarda “erotik uyarı”
koyuyorum. Zaten ilk iki hafta herhangi bir cinsel aktiviteyi yasaklıyorum.
Bireysel olarak da, çift olarak da. Erotik bir şey seyretmek de yasak,
mastürbasyon yapmak da. İlk iki hafta boyunca birbirlerine sevgiyle dokunmayı
öğreniyorlar. En az gün aşırı olarak birbirlerini sevip okşuyorlar. Ama uyarılma
yok. Bazı kadınlar şundan çok şikayetçidir: “Sadece sevişmek istediği zaman
dokunuyor, sadece o zaman güzel şeyler söylüyor. Bir yakınlık gösterdiği zaman
anlıyorum ki, canı seks istiyor, onun dışında ne sarılır, ne saçımı okşar...”
* Siz de o yüzden ilk iki hafta seksi kaldırıyorsunuz...
- Aynen! Sadece
sevgi göstermeyi, alabilmeyi ve vermeyi öğrenmiş oluyorlar. Üçüncü haftada bir
ilerleme kaydettiler diyelim, biraz cinsel uyarılmaya izin veriyoruz. Bu arada
yatakta uzanmışlar. Biri aktif diğeri pasif. Aktif olan pasif olanı okşuyor.
Cinsel organlara dokunmak serbest ama kendini şehvete bırakmak ve boşalmak
yasak. Bu aşamada, çiftin cinsel sorunu neyse, yan tedaviler devreye giriyor.
Mesela sözcük oyunları veriyorum...
* O nedir?
- Her gün bir yere, 5-6
tane sevişmekle ilgili kelime yazıyorlar. Kadın “meme” kelimesini seçiyor
mesela. İçinde meme geçen bir cümle kuruyor. “Memelerime şöyle şöyle yapmanı
istiyorum” gibi. Ama “Buyur söylediğim şeyi yap!” yok.
* Sonra?
-
Terapinin ilerleyen seanslarında öpme devreye giriyor. Pasif olan, aktif olanı
yönlendiriyor, duygularını söylüyor. Ama boşalma filan yok bu esnada.
* Adam
ereksiyon olmuşsa ne yapacak?
- Ne demek ne yapacak, bir süre sonra normale
dönecek. Böyle yanlış bir inanış var. Adamlar uyarılır ve boşalmazlarsa çok kötü
olur diye. Tamamen erkeklerin uydurduğu bir şey. Her gün pek çok kez ereksiyon
oluyorlar ama boşalmadan normal hayatlarına devam ediyorlar.
* 4’üncü haftada
ne oluyor?
- Tedavi cinsi, çiftin cinsel sorununa göre ayrı yollara doğru
gidiyor. Mesela erken boşalma sorunu varsa, boşalma kontrolünü öğretiyoruz.
*
Peki adam kadının zoruyla size gelmişse, 2 ay boyunca ayıp olmasın diye bütün
egzersizleri yapmışsa ne oluyor? Sonra tekrar aynı “hıyar” adama dönüşmüyor
mu?
- Yok, yok. Her şeyin ne kadar değiştiğini görüyor. O da mutlu oluyor.
Bir sürü şey öğreniyorlar seks terapisinde. Mesela, “Akşam kaçta geliyorsun?”
diyorum. “6’da” diyor. “Anlat bana içeri girince ne yapıyorsun?” diyorum. “Öyle
televizyonun karşısına geçip kurulmak yok, bilgisayarın önüne kendini atmak da
yok. Adam gibi gidip karını öpeceksin. Mutfakta mı oraya git, yemek mi yapıyor,
yardım et, salata yap, sofrayı kur. Beraber yiyip, beraber kalkacaksınız,
sofrayı da birlikte toplayacaksınız.. Bunları yapmazsan seni tedavi etmem
diyorum...” Birçok erkekte bu tedavinin işe yaradığını gördüm. Ama yaramayanlar
da vardır tabii.
Cinsel isteksizliğin 30’a yakın sebebi var
Karı koca, “Çok iyi arkadaşız, birbirimizi seviyoruz ama cinsel arzu
duymuyoruz” diyorlarsa, çoğunlukla şu nedenlerden kaynaklanıyordur:
1 Onların
sevgileri başından beri böyleydi! Onlar yaşadıkları şeyi, “aşk” zannediyorlardı,
oysa değildi. Evet aşkta, şefkat, korunma, esirgenme, bakılma vesaire gibi
şeylerin olması gerekir. Hepimiz, küçükken annemizden bir bakım alırız ve
annemizle kurduğumuz o yakın ilişki, kendimizi çok iyi hissettiren bir şeydir.
Biraz büyüyünce mecbur annemizin kucağından ineriz ama “anne kucağı” hep bir
özlemdir. Özellikle de hastalanınca, keyfimiz yerinde değilken anne kucağı
ararız. Bir ilişkinin, kadın için de erkek için de böyle bir yanının olması
doğaldır. Ama ilişkinin tamamı bundan ibaretse, maalesef cinsel arzu filan
duyulmuyor.
2 Hepimizin bize hayran olunduğunu görmeye ihtiyacımız var. Bu da
temel bir ihtiyaç. Çiftlerin birbirine hayranlık duyması lazım. Bizim ülkemizde
bu da büyük sorun. Sürekli birbirlerini aşağılayarak yaşayan çiftler var, “Niye
öyle yapıyorsun? Ne kadar salak bir kadınsın!” “Sen de adam mısın?” diyen
insanlar. Birine hayran değilsen, seksüel arzu da duyamıyorsun.
3 Bir başka
unsur da “aşk” dediğimiz şey. Sağlıklı bir insan için söylüyorum, bir erkek
çocuğu, annesine 3-5 yaş arasında, cinsel arzu yakınlığı da talep eden bir aşk
hisseder. Bir kız çocuğu da babasına. Sonra da bu çözümlenir, unutulur vesaire.
Aynı şekilde sağlıklı bir erkek, ileride annesine benzeyen bir kadın arar, kız
da babasına benzeyen bir erkek. Bizde burada da çok fazla problem oluyor. Kız
mesela, küçükken babasına aşık oluyor ama daha sonraki yıllarda, babasıyla
deneyimi çok olumsuz olabiliyor. Baba, ilgisiz, anneyi aldatıyor ya da başka bir
şey. Kız da bu duruma tepki duyduğu için; aşk objesinin -ya da babasının- tam
tersi birine ilgi duyuyor. Daha mazbut, daha düzgün, daha ne yaptığı belli biri.
Ama ona da aşık olamıyor. Dolayısıyla cinsel arzu da duyamıyor. Bu anlattığım
şeyin, en az 50 tane versiyonu var.
GERÇEK AŞK, 3 YILDAN SONRA BAŞLAR
* İnsanların gerçek anlamda birbirine aşık olup olmadığını nereden
anlıyorsunuz?
- Kişi eğer, “Biz başlangıçta çok aşıktık ama 2 sene sonra
geçti!” diyorsa, bu gerçek aşk değildir. Tutkudur, hevestir. Gerçek aşk, 3
yıldan sonra başlar.
* O zaman “Aşkın ömrü üç yıl” palavra?
- Palavra
tabii.
* Ve gerçek aşksa, cinsel istek azalmaz öyle mi?
- Azalmaz efendim.
Tabii biyoloji diye bir şey var, hepimiz yaş alıyoruz. Damarlarımız genişliyor,
testosteron seviyemiz değişiyor ama yine de gerçek aşksa, cinsellik hep devam
eder.
* “Başta acayip sevişiyorduk, birbirimizi o duvardan bu duvara
fırlatıyorduk, sonra evlendik, seks küt diye kesildi...” diyorlar. Ne
yapsınlar?
- Bize gelsinler. Çünkü esas konu seks değil, bu insanların
sevgilerinde problem var. Sevginin 1000 tane çeşidi var, bunlardan bir tanesi
sağlıklı, 999 tanesi sağlıksız. Bu insanların, yakınlık kurmakla, bir insanı
hayatlarına almakla ilgili problemleri var. Gerçekten de evlenince kesilebilir
cinsellikleri. Kendilerini hapishanede gibi hissedebilirler. Her gün belli bir
saatte eve gelmekten, hareketlerinin sürekli gözetlenmesinden, birinin gözünün
önünde olmaktan hoşlanmayabilirler. Cinsel isteksizliğin bir sürü sebebi ve
sonucu olabilir.
Seksi iç çamaşırı ve şarapla bu iş düzelmez!
* Peki evliliklerinde seks olmayan insanlar ne yapsınlar? “Sakın seksi iç
çamaşırı giy, şarap kadehi al bekle deme, onu da denedik bir işe yaramadı!”
diyorlar...
- E çok haklılar. Erotik film seyretsinler, mum yaksınlar, amuda
kalksınlar, bunlarla bu iş düzelmez!
* E neyle düzelir?
- İnsanlar
bunların çoğunun farkında değil. Çünkü bunlar bilinçli, açık şeyler değil,
alttan alta olan şeyler. Destek almaları gerekiyor.
* “Kocam, bütün gününü
bilgisayar ekranı karşısında geçiriyor” diyor mesela. Bu da cinsel isteksizliğe
yol açıyor mudur?
- Olabilir. İletişim ne kadar zayıflarsa, birbirlerine olan
ilgileri de o kadar zayıflar. O yüzden de biz, “seks terapisi”ne gelenleri o
süre zarfında -iki ay sürer bizim tedavimiz- hiç televizyon seyretmemeleri,
bilgisayar karşında oturmamaları konusunda uyarırız. Hatta, yasaklarız.
YARIN DEVAM EDİYORUZ... BEKLERİZ...
Uzun soluklu bir konu... Burada biteceğini düşünüyorsanız fena halde
yanılıyoruz. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı
öğretim üyesi Profesör Doğan Şahin röportajı bizi yarın da, öbür gün de eğitmeye
devam edecek... Bekleriz...
| 5 Ekim 2009 |
aarman@hurriyet.com.tr
Aşk nedir ne değildir
İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri
Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Profesör Doğan Şahin röportajı kaldığı yerden devam
ediyor.
Bir sürü çift, “Biz başlangıçta
çok aşıktık, tavşanlar gibi sevişiyorduk. Ama şimdi tık yok!” diyor. Siz bu
durumu nasıl değerlendiriyorsunuz?
* Tek bir nedenle açıklayamam. Birden
fazla nedeni olabilir. İnsanların başlangıçta, “aşk” diye hissettikleri şey,
aslında, “aşk için bir olanak”tır. Ama o duyguya iyi bakmazlarsa, özen
göstermezlerse, harcanır gider. Çok ciddi emek gerekir. İyi beslemek lazım,
sulamak lazım, tozunu almak lazım...
İlk görüşte aşk yok mudur
yani?
* Yoktur efendim. İlk görüşte, “aşık
olma ihtimali” vardır. Bu, büyük bir tutkuyla ortaya çıkabilir. Ama o da aşk
değildir.
Cinsel etkileşim yoksa aşk
olabilir mi?
* Hayır. “Çok seviyoruz, çok
bağlıyız, birbirimizin dizinde yatıyoruz, saçını okşuyoruz, beş dakika ayrılsak
özlüyoruz ama birbirimize cinsel ilgi duymuyoruz...” Bu, da aşk
değil...
O ne
peki?
* Bağımlılık.
Yani bizim “aşk”
zannettiğimizle, “gerçek aşk” farklı bir şey mi?
* Evet efendim. Aşkın bir sürü
bileşeni var. Hepsinin bir arada olması gerekiyor. Sadece şefkat, sevecenlik
güçlü ama diğer parçalar yok... Bu da aşk değil...
Nasıl anlıyorduk yaşadığımız
şeyin, “gerçek aşk” olup, olmadığını?
* Gerçekten aşıksanız, “Acaba ben bu
insanı seviyor muyum?” diye bir soru, asla aklınıza gelmez. “Acaba başka biriyle daha mı mutlu olurum?”
da demezsiniz. Hem güven hissedersiniz, hem coşku, hem mutluluk, hem de arzu.
Hepsi birden. “Acaba, beni terk eder mi? Bırakır mı?” gibi endişeleriniz olmaz.
Ona olan ilgi ve hayranlığınızı rahatlıkla ifade edebiliyorsunuzdur. “Çok
seviyorum ama söyleyemiyorum...” bu da, bir probleminiz olduğu anlamına gelir.
Peki bir ilişkinin 30 yıl
sürmesi onun aşk olduğunun kanıtı mı?
* Yok hayır. Bağımlı insanlar vardır,
ömür boyu ayrılmazlar, tuvalete bile birlikte giderler.
Uzun süreli ilişkilerde
insanlar birbirinden sıkılmazlar mı?
* Hayır efendim, birbirlerini
seviyorlarsa sıkılmazlar...
 |
İlk görüşte aşk diye bir şey yok, ilk
görüşte aşık olma ihtimali
var...
|
Siz çok “ideal” bir şeyden söz
ediyorsunuz...
* Elbette... “Gerçek aşk”ı, yaşayan
insanların sayısı, bu toplumda herhalde yüzde 15, yüzde 20 civarındadır. Çünkü
sağlıklı bir aşk için, insanların sağlıklı olması gerekir. Oysa, insanların o
kadar çok problemi var ki. Çoğunlukla da sevmekle ilgili problemleri var.
Kendini bir şeye bırakabilmek, teslim edebilmek, bir kaygısı olmamak, karşı
tarafı düşünebilmek, onun iyiliğini isteyebilmek, karşı tarafla her şeyini
paylaşabilmek, kendini saklamamak, kendini beğendirmeye çalışmamak, kendini
olduğu gibi ortaya koyabilmek, bu çok az insanda olan bir şey. Bir başka şey de,
insanlar, genellikle karşı tarafa, bir özelliği dolayısıyla hayranlık duyuyorlar
ve beğeniyorlar. Mesela sadece özgüvenli olduğu için. Ya da çok bilgili, çok
zeki, çok güçlü olduğu için. Ya da bilmem kimin oğlu olduğu için. Oysa,
“sağlıklı aşk”, kişinin bütün değer sistemlerini, hayata bakışını, dünya
görüşünü, ahlakını, başka insanlarla ilişkilerini, başka insanlara karşı
nezaketini, kişiliğini, eli, kolunu, parmağını, tırnağını neyse... Baştan başa,
her şeyini sevmekle ilgilidir. Onun sadece belli özelliklerini çok beğenmek de
aşk değildir.
Kişi birine aşıkken, bir
başkasını arzulayabilir mi?
* Eğer bir insana gerçekten aşıksa,
gözü başka hiç kimseyi görmez. Cevap hayır!
İçinde bulunduğumuz çağ, sanki
bir tek kişiyle birlikte olmuşsak, çok şey kaçırıyormuş gibi bir şey yüklüyor insana...
* Son yıllarda insanlar, hayatı şöyle
algılar oldu: “Dünyaya geliyoruz, çeşitli nimetler var, bana düşen de bu
imetlerden ne kadar çok faydalanabiliyorsam, o kadar çok faydalanmak!” Bunun
adı, açgözlülük. Ve açgözlülük, iyi bir şey değil. Hastalarımın bir kısmı, kendi
hayatlarını başkalarıyla kıyaslıyorlar. “O nereye gitti? Ben nereye gittim?” Kim
daha muhteşem bir yer bulmuş, keşfetmiş çok önemli onlar için. Oraya gidip keyif
aldıklarından, coşku duyduklarından değil. Hayat şu olmuş durumda: “Daha güzel
bir yere gitmek, daha kaliteli bir şey yaşamak için çırpınmak...” Sanki, önemli
olan, hayatta kaldığı süre içerisinde mümkün olduğu kadar kaliteli şeyler
tüketmek. İşte bu, cinselliğe de yansıyor. Yani daha kaliteli, daha güzel, daha
genç kadınlarla, adamlarla birlikte olmak. Ne kadar çok, o kadar iyi. Ve bu,
bazı insanların kendilerine duyduğu saygınlığı arttırıyor. Tabii kendinize
duyduğunuz saygı böyle artıyorsa, bir problem var demektir. Çağımız insanın
yaşadığı önemli sorunlardan biri bu.
Başka ne tür ne problemler
yaşıyor çağımız insanı?
* Sevgi duyduğu nesne ile, cinsel
arzu duyduğu nesneyi birbirinden ayırıyor. “Sevilecek kadın, yatılacak kadın”,
“Sevilecek adam- yatılacak adam.” Bu ikisini birleştiremiyorlar. O zaman ne
oluyor? Evlendiği kadın ya da adam daha çok şefkat ve güven duyduğu insan
oluyor. Ondan ayrılmak istemiyor ama ona şehvet de duymuyor. Bir sürü evlilikte
problem şu: Evde, cinsel ilişki yok. Adam, dışarıda geçici ya da paralı
ilişkiler kuruyor. Sonra hiçbir şey olmamış gibi, evine, karısına geliyor. Yani
“anne”sine! Yemeğini yapsın, ona iyi baksın, şefkat göstersin
diye...
Bana yazan kadınların bir
kısmının kocaları da, dışarıda mı seks yapıyordur?
* Olabilir. Karısına, “Canım
istemiyor” diyordur. Ama olmaya da bilir...
İnsan, iki kişiye birden aşk
duyabilir mi?
* Hayır efendim duyamaz. Bu
dediğiniz, “iki kişi tarafından sevilmeyi istemek” demektir. Yani bir başka
insanın da kendisini arzulamasını, hayran olmasını, değer vermesini arzu ediyor.
Çünkü ancak o zaman kendisini daha “değerli” hissediyor. Bu hissettiği arzuyu
da, aşk zannediyor. Oysa bu da, aşk değil. Bazı insanların beğenilme ve hayran
olunma gereksinimi çok fazladır. İster ki, herkes onu beğensin. Böyle vakalar
var, evleniyor bir karısı var ama hâlâ herkesle yatıyor. Bunu başka kadınlara
aşık olduğu için yapmıyor, ancak o kadınlar kendisini beğendiği zaman, iyi ve
değerli hissediyor. Buna o kadar ihtiyacı var ki, hiçbir seçicilik göstermeden
her önüne gelenle yatıyor.
İnsanlar seks performansları hakkında yalan
söylerler
Seks
yalanları diye bir gerçekten var
mı?
* Maalesef var. İnsanların en
kırılgan olduğu alanlardan biri. Cinsel bir sorunu, çok utandırıcı bir şeymiş
gibi yaşıyorlar. O yüzden de saklama eğiliminde oluyorlar. Erkeklerin, aşağı
yukarı üçte biri erken boşalır. Ama söylemezler. Bırakın yabancı birine
söylemeyi, eşlerinden bile gizlerler...
İyi de eşiyle sevişmiyor mu!
Eşi bilmez mi adamın erken boşaldığını...
* Eşi,
daha önce başka biriyle beraber olmamışsa, bilmez efendim. Bu konuda hiçbir
fikri yoktur. Herkes öyle sevişiyor zanneder. 10 sene sonra tesadüfen bir gün
arkadaşıyla konuşurken, öğrenir ki, öyle değilmiş, insanlar daha uzun
sevişebiliyorlarmış. Ama koca da bunu kötü niyetle yapmıyor, herkes kendi
televizyonun daha iyi olduğunu söyler ya, o hesap. İnsanlarda böyle bir eğilim
var anlayacağınız. Tersi de geçerli: Kadın orgazm olmadığını biliyor, ama olmuş
gibi yutturuyor. Adam da zannediyor ki karısı orgazm
oluyor...
DEVAMI
ÇARŞAMBA: Bizi
bekleyen tehlikelerden biri, erkeğin libidosunun düşmesi...
|
aarman@hurriyet.com.tr
İnsanlar birbirini daha az sevmeye başladılar
çünkü
Prof. Doğan Şahin’le
söyleşimiz kaldığı yerden devam ediyor. Buyurun buradan okuyun...
Seksten
vazgeçsek ne olur? Bana yatak odalarını anlatan çiftler, madem başka açılardan
mutlular, n’olur yani sevişmeseler, öyle kardeş gibi
yaşasalar...
* Cinsel doyum, yani orgazm, insanın hem
beden sağlığı, hem de ruhsal sağlığı açısından son derece önemli. Yaşam
sevincinin bir motoru. Kalp sağlığı, damar sağlığı gibi bedensel fonksiyonlar
açısından da önemli. Hayatınızda cinsellik yoksa daha gergin bir insan
olursunuz, kalp sağlığınız iyi olmaz, çok coşkulu, heyecanlı olma ihtimaliniz
azalır. Ama bundan ölür müsünüz? Hayır, ölmezsiniz!
Çözüm
arayanlar, ne yapsınlar. Sizlere mi gelsinler...
*
Bize gelmenin kimseye bir
zararı yok. İlla, faydalanırlar.
Eşi
dışında kadınlarla sevişenlerin, “Erkekler spermlerini yaymak istiyorlar, erkek
genetiği bu!” şeklinde bir gerekçeleri var. Böyle bir gerçeklik var
mı?
*
Biyolojik olarak var. Ama
insan sadece biyolojik bir varlık değil.
Kültürel bir varlık. Durum sadece biyolojik bir şey olduğunu iddia etmek,
durumlu meşrulaştırmak için uydurulmuş bir kılıf. Çok fazla kadınla birlikte
olan erkeklerin çoğunluğunun kendi erkeklik duygularıyla ilgili bir
güvensizlikleri oluyor. Ve sürekli başka kadınları ele geçirerek, başka
kadınların üzerinde hayranlık uyandırarak, kendilerine olan güvenlerini
tazelemek ihtiyacı duyuyorlar. Eğer gerçekten amaç, spermlerini yaymak olsaydı,
seviştikleri kadınlar hamile kaldıklarında ödleri boklarına karışmazdı, öyle
değil mi?
Erkek
kadınlaşıyor
İleride bizi
bekleyen tehlikelerden biri erkeğin libidosunun düşmesi
mi?
* Böyle kehanette bulunanlar var.
Üstelik, ciddiye alınacak insanlar. Soysal ve kültürel koşullar, günümüzde
insanların cinsel isteğini azaltabiliyor. Bir de tabii, kadınlar ve erkeler
arasındaki cinsel rollerin giderek birbirine benzemesi kadınları daha çok
erkekleştiriyor, erkekleri de daha çok kadınlaştırıyor. Olumsuz bir şey değil bu
aslında, erkekler daha duygusal ve medeni oluyorlar, kadınlar da edilgen, başka birine bağımlı
olmaktan çıkıp, daha güvenli daha erkeksi oluyorlar.
Bu mu
erkeğin libidosunu etkiliyor?
*
Evet etki ediyor ama bir
de şöyle bir gerçek var: İnsanlar giderek birbirlerini daha az sevmeye
başladılar.
Nasıl
yani?
*
İnsanların sevgilerinde
ciddi bir azalma var. Sadece insanlara karşı değil, doğayı da, hayvanları da
daha az seviyorlar. Artık böyle bir dünyanın çocuklarıyız.
Bunun
sebebi ne?
*
Aile ilişkilerinde ciddi
değişiklikler var. Bir insanın hayata duyduğu sevgi, annesinin gözlerinden
aldığı pırıltıdır, oradan gelir. Doğduğumuz zaman, annemizin gözlerindeki
sevinç, bize baktığında duyduğu coşku, kucağına aldığında hissettiği keyif
bunlar bize sevmeyi öğretir. Oysa, kadınlar bugün kederli, hüzünlü, huzursuz.
Evlilikleri içinde toplumsal roller birbirine girmiş. Uzun eğitimleri var. Bu,
onların olgunlaşmasına etki ediyor. Yaşları büyümüş oluyor ama yeterince
olgunlaşmamış oluyorlar. Çocuklarına nasıl bacaklarını bilmiyorlar. Bir sürü
şeyi aynı anda yapmak istiyorlar. Ve genel olarak insanlar artık kolay mutlu
olmuyor. Yeni çıkar bir televizyona, cep telefonunu, laptopa, çantaya sahip
olmadığı için mutsuz olabiliyorlar. Ekonomik olarak eskisine göre çok daha fazla
paraları var ama huzursuzlukları bitmiyor, aldıkça almak istiyorlar. Bu da
herkesin sürekli çalışmasına, sürekli para kazanmak için çabalamasına yol
açıyor. Gecenin 11’i, hâlâ telefonda iş yapmaya çalışan anneler, babalar... O
iş, hiç bitmiyor, hep daha önemli, hep birinci sırada. Oturun çocuklarınıza
bakın! Çocuklara ayrılan zaman, çok ciddi olara azalmış durumda. “Kaliteli zaman
ayırmak” da durumu idare etmeye yetmiyor. Çocuklar mutsuz, yeterince sevgi
almıyorlar. Sevmeyi de bilmiyorlar. Haliyle büyüdükleri zaman da, bir başkasını
sevme konusunda ciddi zorluk yaşıyorlar.
Çok fena
portre çizdiniz...
*
Sürekli koşturan, para
kazanmak için yorulan, kendisini bir sevgiye bir ilişkiye veremeyen insanların
da cinsel arzuları azalıyor tabii. Ya da tam tersi oluyor, bazılarında
cinselliğe aşırı bir yönelme ortaya çıkıyor, ama o da sağlıklı bir cinsellik
değil, insanların arasında ilişki, sevgi, saygı o kadar zayıflamış ki, birçok
çift birbirleriyle artık konuşmuyorlar, birbirleriyle sevişmiyorlar, açıyorlar
interneti pornografi seyredip mastürbasyon yapıyorlar. Acayip bir durum
yani.
Ne olacak
peki? Çözüm ne? Anne-çocuk ilişkisi açısından 50’li yıllara mı dönmek... O
basitliğe, o saflığa...
*
Dünyanın geri gittiğini
hiç görmedik. Ama şöyle bir şey olacak: Çocuklarımıza gösterdiğimiz ilgisizliğin
sonuçlarını görmeye başlayacağız. İkide bir soruyorlar, “Neden bu çocuklar
şiddete bu kadar eğilimli?” diye. “Niye bu çocuklar bu kadar uyuşturucu
kullanıyorlar, neden okumuyor, neden hiçbir şeyle bir doğru dürüst
ilgilenmiyorlar?” diye. Vermiyorsunuz ki! Ve bu ileride çok daha ciddi sorunlara
yol açacak. Her geçen gün, kişilik bozukluğu olan, border-line teşhisi konan
çocuklara rastlıyorum. Bir süre sonra belki insanların aklı başına gelecek, ama
bu ne kadar geri çevrilebilir bu ekonomik ihtiyaçla, bu tüketim
alışkanlıklarıyla bilemiyorum...
Çocuğu
şımartmak
0-7 yaş
arası çocuklarımıza çok ama çok sevgi verirsek yırtıyor
muyuz!
*
Çocuğa çok sevgi vermek,
çocuğun her ihtiyacını karşılamak, “Hayır!” dememek de başka bir sorun bu arada.
Bir de böyle bir şey var. Karı-koca çalışıyorlar, çocuklarına yeteri kadar zaman
ayıramıyorlar, eve geldiklerinde ise çocuk ne isterse yapmaya çalışıyorlar,
çocukla sürekli oynuyorlar, sen isterse satın alıyorlar. Bu çocuklar tabii yok
nedir bilmiyorlar, “Hayır!”dan anlamıyorlar. Herhangi bir sınır konduğu zaman,
sevilmediklerini, istenmediklerini sanıyorlar. Evde her istedikleri yapıldığı
için ve kendilerini öyle değerli hissettikleri için, okula gittiklerinde bir
arkadaşından silgi istiyorlar, karşısında ki “Vermem!” deyince, oturup
ağlıyorlar. Çok ciddi sorunlar yaşanıyor. Bir çocuğun her istediğini yapmak, ona
“Hayır!” dememek, şımartmak, sevmek değil. Zaten çoğunlukla bunlar suçluluk
duygusuyla yapılıyor. İnsanlar günümüzde çocuklarının kendilerini
sevmeyeceğinden korkuyorlar. Seni niye sevmesin çocuğun? “Çocuğum beni
sevmezse?” diye korkan, o korkuyla çocuklarını tepelerine çıkaran binlerce,
milyonlarca insan var...